سریلانکا، که در گذشته با نام سیلان (Ceylon) شناخته میشد، کشوری جزیرهای است که در جنوب شبه قاره هند و در قلب اقیانوس هند آرمیده است. این جزیره کوچک اما شگفتانگیز، ترکیبی بینظیر از سواحل بکر استوایی، میراث باستانی چند هزار ساله، حیات وحش غنی و مزارع چای سرسبز را به نمایش میگذارد و به حق لقب «مروارید اقیانوس هند» را به خود اختصاص داده است.
بخش مرکزی سریلانکا، معروف به مثلث فرهنگی (Cultural Triangle)، کانون تاریخ و مذهب این کشور است.
سیگیریا (Sigiriya): شاهکار مهندسی باستان، یک قلعه باستانی سنگی ۲۰۰ متری که بر فراز یک صخره عظیم بنا شده و میراث جهانی یونسکو است. بالا رفتن از ۱۲۰۰ پله آن پاداشی با چشماندازی ۳۶۰ درجه از جنگلهای اطراف دارد.
آنورادهاپورا و پولونارووا: پایتختهای باستانی سریلانکا که با استوپاها (معابد) عظیم، مجسمههای سنگی بودا و بقایای کاخهای کهن، شکوه تمدن بودایی را به نمایش میگذارند.
کندی (Kandy): آخرین پایتخت پادشاهی مستقل و خانه معبد دندان مقدس بودا (Sri Dalada Maligawa)، که قلب تپنده مذهب بودایی در این جزیره است.
تنوع زیستی سریلانکا، آن را به یکی از بهترین مقاصد برای دوستداران حیات وحش تبدیل کرده است:
سافاری در پارکهای ملی: پارک ملی یالا (Yala) یکی از بهترین مکانهای جهان برای تماشای پلنگ سریلانکایی است، در حالی که پارک ملی اوداوالاوه (Udawalawe) به دلیل جمعیت زیاد فیلهای آسیایی شهرت دارد.
مزارع چای: مناطق مرتفع مانند نوارا اِلیا (Nuwara Eliya)، با آب و هوای خنک و مزارع چای بیپایان، به «سرزمین چای سیلان» معروف هستند. سفر با قطار از کندی به اِلا، که از میان این مناظر میگذرد، تجربهای جادویی است.
تماشای نهنگها: در سواحل جنوبی، بهویژه میریسا (Mirissa)، بین ماههای دسامبر تا آوریل، امکان تماشای بزرگترین موجود روی زمین، یعنی نهنگ آبی وجود دارد.
سریلانکا با هزاران کیلومتر خط ساحلی، سواحلی برای هر سلیقهای دارد:
سواحل جنوب غربی (بنتوتا، هیكادوآ): ایدهآل برای موجسواری، غواصی و تفریحات آبی هیجانانگیز، همراه با استراحتگاههای مجلل.
سواحل جنوبی (اووناوتونا، میریسا): مشهور به سواحل شنی آرام و نخلهای سر به فلک کشیده، مکانی عالی برای شنا و حمام آفتاب.
گال (Galle): این شهر تاریخی با قلعه زیبای استعماری هلندی که میراث یونسکو است، ترکیبی از تاریخ و ساحل را ارائه میدهد.
سریلانکا دارای آب و هوای استوایی است که تحت تأثیر دو فصل بارانهای موسمی (مونسون) قرار دارد.
بهترین زمان سفر: به طور کلی، دسامبر تا آوریل (آذر تا فروردین) بهترین زمان برای بازدید از سواحل جنوبی و غربی و مناطق کوهستانی است.
اگر قصد سفر به سواحل شمالی و شرقی (مانند ترینکومالی) را دارید، ماههای می تا سپتامبر (اردیبهشت تا شهریور) مناسبتر است.
سریلانکا با مردمانی خونگرم، غذاهای تند و خوشمزه، و تنوعی از جاذبههای باستانی تا طبیعتگردی، به سرعت در حال تبدیل شدن به یکی از مقاصد اصلی گردشگری آسیا است. این جزیره یک ماجراجویی کامل را در یک بسته کوچک ارائه میدهد.
قلعه باستانی سیگیریا (Sigiriya)، که یک کاخ و دژ در بالای یک صخره ۲۰۰ متری است و به خاطر نقاشیهای دیواری و مهندسیاش شهرت دارد.
نام سابق سریلانکا سیلان (Ceylon) بود و این کشور همچنان به خاطر تولید و صادرات مرغوبترین چای جهان (چای سیلان) شهرت دارد.
بهترین زمان برای این مناطق، فصل خشک بین ماههای دسامبر تا آوریل (آذر تا فروردین) است.
پارک ملی یالا (Yala)، که یکی از بهترین مکانهای جهان برای تماشای پلنگ سریلانکایی در طبیعت است.
قومیتهای اصلی سینهالی و تامیل هستند و زبانهای رسمی کشور نیز سینهالی و تامیل میباشند.
